กูได้ไปทำงานที่เลสเตอร์มาตอนแรกไม่รู้เลยว่างานอะไร ทำอะไรกินยังไงอยู่ยังไง รู้แต่ว่าจะได้จากงานนี้ 1 สัปดาห์ 300 ปอนด์ ว้าว ไปทันที การเดินทางไม่นานนัก ด้วยรถโคชประมาณ3ชมขึ้นเหนือสู่เลสเตอร์

พอไปถึงถึงได้รู้ว่านี่คืองานดนตรีเมทัลของอังกฤษ เข้าทางเลยเหมือนได้มาเที่ยวฟังเพลงเลยได้เจอวงในตำนานตัวเป็นๆ
อื้อน่าดีใจมาก เช่น Slayer , Marilyn Manson , Iron maiden , MÖTLEY CRÜE , NAPALM DEATH , DREAM THEATER
 , LEZ ZEPPELIN , UNEARTH และวงเด็กๆ อีกมากมาย เช่น  MY CHEMICAL ROMANCE , LINKIN PARK , PAPA ROACH , KORN และอีกมากมาย เป็นไงน่าอิจฉามั้ยฮ่าๆ อย่าพึ่งรีบอิจฉา ชีวิตไม่ง่ายขนาดนั้น แต่ก็ถือว่ามีวาสนาใช้ได้ เพราะแค่ค่าตั๋วก็บานแล้วถ้าซื้อเข้ามาดูอะนะ นี่ได้ดูฟรี แถมได้ตังอีก ฮ่าๆ

นี่คือรถบ้านที่ใช้นอนในวันแรก ในช่วงเช้าอากาศหนาวจนเดินไม่ไหวหนาวมากๆจนจะบ้าตาย ไอเสื้อเขียวๆนี่ถ้ามึงทำงานในอังกิดมึงต้องใส่มันตลอดไม่ว่าหน้าที่อะไรกูก็ได้ใส่เหมือนกัน อันนี้ตัวละห้าปอนด์ เจ้าของงานซื้อให้ ได้นอนรถบ้านแค่วันแรกนะที่เหลือแม่งนอนเต้นท์ หนาวเหน็บ

หน้าตารถขายของต่างๆพวกนี้กูกินฟรีหมดปมานกินดีที่สุดตั้งแต่มาอยู่อังกฤษ เพราะว่าเราสามารถเอาโชเมงของเราไปแลกกะชีสเบอเกอร์ ไอติมวานิลลา ไก่ทอด เคจีบี หรือแม้แต่ เครื่องเล่น ปลาหมึกยักษ์ เฮอริเคน รถบัมพ์ ก็ยังได้ สะใจนะเวลาได้เป็นสตาฟ งานที่มีคนมาเป็นแสนยั่งงี้อะ ลองนึกดูเวลาเค้ากันไม่ให้คนเข้าฝรั่งโวยวายกันอยู่ เราก็เดินผ่านแวบด้วยความเป็นสตาฟมาได้โอโหสะใจจริงๆหวะ

              ตอนนี้ก็อยู่มาได้ 2อาทิดแล้วหลายๆอย่างก็เข้ารูปเข้ารอยมากขึ้นเจนขึ้น นั่งบัสกลับบ้านเป็นนั่งทู๊บไปเที่ยวได้ สิ่งที่ทรมานใจก็ยังเป็นเรื่องงานอยู่เดินหามันทั้งวันทุกวันกลุ้มมากยังไม่ได้ซักที แต่ว่าก็ได้เงินจากการทำงานในลอนดอนมาก้อนนึงแล้ว ก้อนแรกไม่มากนักแต่ดีใจ คือได้ออกแบบเมนูให้ร้านอาหารร้านนึงได้มา 30ปอนด ดีใจเพราะเป็นงานที่ชอบทำแล้วหนุกได้เงินด้วยทำอยู่ ชมเดียวเอง ได้ 30 แล้ว หวังว่ามันจะมีมาอีกเรื่อยๆ เพื่อนก็เหมือนเดิม สนิทสุดก็ไอแปป ตอนนี้มีไอชิทมาอีกคน ตลกดีต้องเปลี่ยนชื่อให้มันเป็นไอชิน เดี๋ยวฝรั่งหาว่าหยาบ แถมชื่อจริงแม่งชื่อ พูชิต ฮ่าๆ คนอื่นๆก็น่ารักไปมาหาสู่กันเรื่อยๆ ( ขอโทษทุกคนบนโลกจริงๆผมเคยคิดว่านอกจากบัวแล้วคนอื่นแม่งห่วย ) จริงๆคนดีๆ สวยๆงามๆเรื่องใหม่ๆเข้ามาในชีวิตเราได้ตลอด (ซึ่งความจริงหลายๆบัวแม่งห่วย) ก็ดีมาอยู่นี่ อย่างน้อยกูก็เข้าใจหัวอกแม่บ้านทั่วโลก ฮ่าๆ คือวันนั้นไปจ่ายตลาดเย็ดแม่งถือของหนักมากๆกลับบ้าน ใช้เวลาปมานครึ่ง ชม นิ้วเกือบขาด ถึงเข้าใจว่า จริงๆ ผู้หญิงนั่นแข็งแรง แถมมาทำอาหารบางทีเหลือ ผักชี มะเขือเทศ ไข่ หนังไก่ นึกออกมั้ยหละ จะทำไรแดกดี ถึงรู้ว่าแม่บ้านจริงๆแล้ว ต้องมีจินตนาการสูง

              ตอนนี้ย้ายบ้านแล้วมาอยู่กะพี่ที่คณะ ( พี่บ๊อบ พี่ก้อย )เค้าก็น่ารักนิสัยดีคอยแนะนำอะไรหลายๆอย่างบ้านก็อยู่สุขสบาย วันนึงๆส่วนมากจะอยู่นอกบ้าน ไปเที่ยวบ้างไปหางานบ้าง ตอนนี้เริ่มซีดแล้วเงินจะหมด จริงๆมีไรเล่าให้ฟังเยอะมากแต่คงเล่าไม่ไหวเอาว่าดูรูปละกันกูก็ถ่ายมามั่วๆหนะ ขอโทษบัวเงินด้วย กูคัดรูปจริงๆ ฮ่าๆ กูเป็นคนอยากดูดี เป็นธรรมดา กูว่า คานธี ยังเลือกรูปที่ตัวเองจะได้ลง ไทมส์ เลยถ้าเลือกได้แต่ นัย อาจต่างกัน เช่นคานธีอาจเลือกรูปที่ตัวเองดูเซอร์ที่สุดเพื่อให้เกิดแรงขับต่อสาธารณชน

              วันที่กูเขียนนี่ วันอาทิตยที่ 3 พรุ่งนี้เช้า 7 โมง กูต้องออกจากบ้านไปขึ้นรถไฟ ไป เมืองเลสเตอร์ เมืองเหี้ยนี้อยู่ทางเหนือของอังกฤษ พอดีมันมีคาราวานงาน คอนเสิรต ปมานๆงานไหม กูก็เลยสมัครไปกะเค้าไปทำงานทั่วไป ปมานปิ้งย่างเนื้อ เก็บกวาด ล้างจาน กางเต้น งานนี้อาทิตยเดียวจะได้ 300 ปอนด พอใช้กินข้าวได้อีกนาน  กลับมาก็วันที่ 11 วันที่12ไปเรียนละ ความจริงเปิดเรียนวันที่ 4 คือพรุ่งนี้นะหละ แต่เด็กเหี้ยต้องโดดอาทิตยแรก ไหนๆก็ทำมา 10 ปีแล้วเลยโดดอีกอาทิต แต่คราวนี้ดูดีหน่อยฮ่าๆโดดไปหาเงิน เอาเป็นว่ากลับมาจะมาเล่าให้ฟังอีกที เรื่องการเดินทางสู่ เลสเตอร์

- ลูกคุณหนูอย่ามา

- ฝรั่งมั่วพอๆกะคนไทย เดินชิดขวาบ้างซ้ายบ้าง

- เจอตึกสูงในลอนดอนแล้วมันเป็นย่านเมืองใหม่อยู่ อีสตลอนดอน

- อยู่ 2 ปีก็พูดไม่ได้ ถ้าอยู่แต่กับคนไทยแบบนี้ ฮ่าๆ

- คิดถึง บ้าน พ่อแม่ อาหารดีๆ บู เอม เพื่อนบางคน และน้อง สาม อยู่นี่เดินอย่างเดียวเลยลูกเอ้ย

- ไปแสตมฟอรดมาละ ฝันเป็นจริง เหลือไปนั่ง ดู

- รูปสเตเดี้ยม นั่นไม่ใช่ ของเชลซีนะ ของ เวสท์แฮม แต่เสือกอยู่ อีสท์ลอนดอน

อาจารย์กำลังอธิบายหลักการตลาดให้นักศึกษาฟัง

1. คุณพบสาวสวยสุดเซ็กซี่ในงานปาร์ตี้ คุณเข้าไปหาเธอและพูดว่า “ผมรวย แต่งงานกับผมเถอะ!” - นี่คือ Direct Marketing

2. คุณอยู่ที่งานปาร์ตี้กับพรรคพวกของคุณและพบสาวสวยสุดเซ็กซี่คนหนึ่ง เพื่อนของคุณคนหนึ่งเดินเข้าไปหาเธอ ชี้มาที่คุณแล้วพูดว่า “เขารวยมาก แต่งงานกับเขาเถอะ!” - นี่คือการโฆษณา

3. คุณพบสาวสวยสุดเซ็กซี่ในงานปาร์ตี้ คุณเข้าไปหาเธอและขอเบอร์โทร วันรุ่งขึ้นคุณจึงโทรไปหาและพูดว่า “สวัสดีครับ ผมรวยมาก แต่งงานกันผมเถอะ” - นี่คือ Telemarketing

4. คุณอยู่ที่งานปาร์ตี้และพบสาวสวยสุดเซ็กซี่คนหนึ่ง คุณยืนขึ้น จัดเนคไทให้เรียบร้อย เดินเข้าไปหาเธอ เลี้ยงเครื่องดื่มเธอ คุณเปิดประตู (รถยนต์) ให้เธอ ถือกระเป๋าให้เธอจนเธอนั่งเรียบร้อย ช่วยขับรถให้เธอ แล้วพูดว่า “ผมรวย คุณจะแต่งงานกับผมไหม?” - นี่คือพีอาร์

5. คุณอยู่ที่งานปาร์ตี้และพบสาวสวยสุดเซ็กซี่คนหนึ่ง เธอเดินเข้ามาหาคุณและพูดว่า “คุณรวยมาก! แต่งงานกับฉันไหม?” - นี่คือ Brand Recognition

6. คุณพบสาวสวยสุดเซ็กซี่ในงานปาร์ตี้ คุณเข้าไปหาเธอและพูดว่า “ผมรวย แต่งงานกับผมเถอะ!” เธอตบหน้าคุณอย่างแรง - นี่คือ Customer Feedback

7. คุณพบสาวสวยสุดเซ็กซี่ในงานปาร์ตี้ คุณเข้าไปหาเธอและพูดว่า “ผมรวยมาก แต่งงานกับผมเถอะ!” แล้วเธอก็แนะนำให้คุณรู้จักกับสามีของเธอ - นี่คือช่องว่างระหว่าง demand และ supply

8. คุณพบสาวสวยสุดเซ็กซี่ในงานปาร์ตี้ คุณเข้าไปหาเธอและก่อนที่จะได้พูดอะไร ก็มีผู้ชายอีกคนเดินเข้ามาและพูดกับเธอว่า “ผมรวย คุณจะแต่งงานกับผมไหม?” แล้วเธอก็ไปกับผู้ชายคนนั้น - นี่คือการแข่งขันแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาด

9. คุณพบสาวสวยสุดเซ็กซี่ในงานปาร์ตี้ คุณเข้าไปหาเธอและก่อนที่จะได้พูดว่า “ผมรวย แต่งงานกับผมเถอะ!” ภรรยาของคุณก็มาถึง - นี่คือข้อจำกัดในการเข้าสู่ตลาดใหม่