แปลกใจ แปลกใจที่บัวแปลกคน ไม่เคยเห็นใครชอบเป็นเหมือนบัว เบียร์ก็เลยงงๆ เบียร์ก็ยังงงๆ 

กลับมา กลับมาแล้วยังกลับไป กลับไปแล้วยังเป็นบัวได้ไง? ลอยก็เลยงงๆ ลอยก็ยังงงๆ กันอยู่

*แวบไป แวบมา ตามันลาย มองบัวไม่ชัดเจน เดี๋ยวเบื่อเดี๋ยวอยากไม่เคยเห็น มีทีเล่นทีจริง ยังไม่นิ่งไม่ตรง

 ทำขึ้นๆลงๆ ก็เลยยังสงสัยอยู่

แปลกใจ ไม่เคยเห็นใครอย่างบัว  ไม่เคยเห็นกลุ่มคนแบบบัวใต้ตม มันก็ยังเป็นบัว มันก็ยังเป็นบัว กันอยู่(*)(*)

เป็นบัว เป็นบัวสองบัวได้ไง เป็นบัวแล้วดันปล่อยบัวทิ้งไป บัวก็เลยงงๆ  ลอยก็เลยงงๆ

กูก็ยังงงๆ มึงก็ยังงงๆ กันอยู่ !! วูว๊า วว

Another turning point, a fork stuck in the road.
Time grabs you by the wrist, directs you where to go.
So make the best of this test, and don't ask why.
It's not a question, but a lesson learned in time.

It's something unpredictable, but in the end it's right.
I hope you had the time of your life.

So take the photographs, and still frames in your mind.
Hang it on a shelf of good health and good time.
Tattoos of memories and dead skin on trial.
For what it's worth, it was worth all the while.

สิบปีผ่านพ้น สิบคนผ่านไป สิบเรื่องหลงไหล สิบใจตรงกัน
สิบนี้สั้นนัก สิบพักผ่อนยั้ง สิบที่ความหลัง สิบนั้นไม่ลืม
สิบรักสิบร้อน สิบนอนสิบตื่น สิบฝันสิบคืน สิบยืนสิบล้ม
สิบดีสิบชั่ว สิบตัวสิบตน สิบหนาวสิบฝน สิบจนสิบรวย
สิบบัวสิบกลีบ สิบก้านสิบกอ สิบใบสิบช่อ สิบบัวใต้ตม

พรีเซน ไป แล้ว เหล่านี้ เป็น งาน ของ กู ตั้ง แต่ แบบ ร่าง จน งาน ไฟนอล

ห่างหายไปแสนไกล ไร้เงากันแสนนาน

ผูกไว้เพียงแค่นาม เคยซึ้งซาบร่วมกัน

เพราะเหตุใดร่องหน สับสนสิ้นสาดแสง

กลีบใบไม่รอแย้ม พบพร้อมพร่องเพียงพอ

ใบบางบางใบบก บัวตมใต้ติดตอแต้ม

รอเรียกรักร้างแรม จึ่งแจ่มจี้ที่เดิม

บางบัวงามหยาดแย้ม แก้มตูมมั่นคงงาม