แสงทิวาผ่านพ้นราตรีเยือน

  จันทราเลื่อนเริงรื่นกลางเวหา

  ผืนพรมมืดระยับแสงดวงตารา 

  คนึงหาน้องนางเคียงข้างกาย

  เจ้าจอมขวัญจอมใจสลักจิตต์

  เพ่งพินิจพิศดูมิรู้หน่าย

  แสงจันทร์งามงามดวงหน้าวิลาไล

  ผินางใดงามนางเท่าอรอนงค์

จ๊าก ไหน ชิดลม เฮี๊ย ๆ ๆ ๆ

นี่รูปที่ไปถึงวันที่2 ก็ออกไปเดินเที่ยวกะ แปป ออย แน๊ต ก็มาเจอๆกันที่นี่ ช่วงนี้ จะเข้าหน้าร้อน ซึ่งแม่งหนาวสำหรับกูมาก แต่มันว่าร้อนกัน ปมาน 10 กว่าองศามั่ง แดดก็จะแรงมาก ตามสวนชาวฝรั่งหัวแดงก็จะมานั่งกันเพียบเพื่อรับแดด เพราะทั้งปีมันมีแดดไม่กี่วัน  ลอนดอนแปลก มากทั้งเมืองแม่งไม่มีตึกสูงเลย ไม่มีความเป็นเมืองอัดแน่นเลย เค้าอนุรักษและจัดการได้ดีมาก บ้านเมืองมันจะเป็นแบบเก่าหมด น่าทึ่งมาก อาหารแพงมากถ้าเป็นข้าวๆแบบข้าวราดแกงก็จานละ 8 ปอนด์ คูณ 70 เอา ซี๊ด กูก็กินไป 2-3 ครั้งละ เพื่อนที่นี่ก็ส่วนมากไฮโซ มีกูกะแป๊ป หละไปกันได้ กินไรคิดแล้วคิดอีก ขนาดเหี้ยแปป แม่งได้งานแล้วนะ สัดเด้ย มีทั้งเมียทั้งงาน  บ้านกูอยู่โซน3 นั่งทู๊บ ( รถใต้ดิน ) ไปไหนมาไหน เอาแปปเดียวถึง ลอนดอนรถไม่ติด ขนส่งมวลชนมันดี มาวันแรกแพ้อากาศด้วย ใครว่ามันชื้น จริงๆ มันหนาว แห้ง กูหายใจไม่ออกเลย ตอนนี้ดีขึ้นแล้ว ถึงวันนี้ อยู่มา 5 วันละ คิดถึงอาหารไทย ราคาถูกๆ ไก่ย่งย่าง ตับปิ้ง เมื่อวานไปกินร้านอาหารจีน สาวเสิรฟแม่ง 9.9/10 เห็นแล้วโลกหยุดหมุน 25วินาที  ตั้งใจว่าจะไปกินอีก (ข้าวหมูแดงจานละ 7 ปอนด์ ) แต่ยอม  ตอนนี้กูพยายาม หางาน อยู่ จะได้มีตังไปกินร้านอาหารจีนอีก  ชีวิตที่นี่ก็น่าตื่นเต้นดี  ไว้จะเอารูปมาลงกับ เล่าไรให้ฟัง บ่อยๆ อยากให้พวกมึงมา กูจะได้กล้ารั่ว

-รูปกูหน้าจะแรด ๆน่าอาย กูไม่รู้จะทำหน้ายังไงเวลาถ่ายรูปกะคนไม่สนิท

-มีงานปุ๊ป กูจะสมัคร เมมเบอเชลซี ทีนี้หละมึงดูทุกแมทช

-ราคคาเมมเบอปมาน 1000 กว่าปอนด์

-ที่นี่พระอาทิดตกปมาน4ทุ่ม ขึ้นตี5

-บ้านกูอยู่ Leyton อยู่คนเดียวเหงามาก จริงๆอยู่หลายคนแต่ฝรั่งทั้งบ้าน