068 | หลักแห่งความยุติธรรม กับ มาตรา 309 ของร่างรัฐธรรมนูญ

10 Comments

1. บัวเงิน :
   09.08.2007 19:26

   รูปธรรมของตัวอย่างมาตรา 23 วรรคสอง ...ความว่า "ในกรณีที่ราชบัลลังก์หากว่างลง และเป็นกรณีที่พระมหากษัตริย์มิได้ทรงแต่งตั้งพระรัชทายาทไว้ตามวรรคหนึ่ง ให้คณะองคมนตรีเสนอพระนามผู้สืบราชสันตติวงศ์ตามมาตรา 22 ต่อคณะรัฐมนตรี เพื่อเสนอต่อรัฐสภา เพื่อรัฐสภาให้ความเห็นชอบ ในกรณีนี้จะเสนอพระนามพระราชธิดาก็ได้ เมื่อรัฐสภาให้ความเห็นชอบแล้ว ให้ประธานรัฐสภาอัญเชิญองค์ผู้สืบราชสันตติวงศ์ขึ้นทรงราชย์เป็นพระมหากษัตริย์สืบไป แล้วให้ประธานรัฐสภาประกาศให้ประชาชนทราบ..."
   
   อ่านเฉพาะมาตรานี้แล้วใช้ดุลยพินิจให้ลึกซึ้ง จะเป็นการคิดมากเกินไปหรือเปล่า? สำหรับการวิตกถึงวิกฤตอันแหลมคม ซึ่งคงไม่มีใครนึกและหมายจะให้เกิดขึ้นในอนาคตของชาติบ้านเมือง ตลอดทั้งความหมายในมาตรานี้ก็คืออำนาจของคณะองคมนตรี ที่สามารถผลักดันประวัติศาสตร์แห่งพระราชวงศ์ในอนาคตให้ไปทางใด? นี่เป็นคำถามใหญ่ที่ต้องไตร่ตรองให้รอบคอบ?

2. บัวเงิน :
   09.08.2007 19:30

   ข้ามไปมองรัฐธรรมนูญ 2550 เกี่ยวกับนโยบายด้านการมีส่วนร่วมของภาคประชาชน ซึ่งถ้ามองไปตามตัวหนังสือก็น่าจะดี เพราะเขียนไว้ให้ส่งเสริมประชาชนมีความเข้มแข็งทางการเมือง มีกฎหมายจัดตั้งกองทุนพัฒนาการเมืองของภาคพลเมือง สนับสนุนการดำเนินการของกลุ่มประชาชนที่รวมตัวกันในลักษณะเครือข่ายทุกรูปแบบ ให้สามารถแสดงความคิดเห็นและเสนอความต้องการของชุมชนในพื้นที่
   
   สิ่งเหล่านี้หากไม่คิดไปอีกด้านก็คงไม่ติดใจอะไรมากนัก ...แต่ถ้าคิดออกไปจากกรอบของตัวหนังสือชักจะไม่มั่นอกมั่นใจได้เต็มที่ เพราะเรื่องของสิทธิและเสรีภาพ หรือกระบวนการมีส่วนร่วมใดๆ แม้นอ่านต่างหากแยกเป็นส่วนๆเห็นจะฟังดูดี แต่ถ้าพิจารณาไปรอบๆบริบท คงมีความกังขาไม่น้อยเลย ไม่แน่ใจว่าในทางปฏิบัติแล้วพวกเจ้าสิทธิเสรีภาพและความมีส่วนร่วมภาคประชาชน ครั้นถึงเวลาจริงๆมันจะเหลืออยู่ให้แลดูสวยหรูเหมือนตามที่รัฐธรรมนูญได้เขียนเอาไว้สักมากน้อยขนาดไหน?
   
   เรามองในเรื่องเสรีภาพในการชุมนุมและการสมาคม อ่านมาตราแรกๆยังเห็นว่าดูดีเช่นกัน แต่...พอไปอ่านช่วงตบท้ายก็มักจะคล้ายๆกัน เช่น ในมาตรา 64 วรรคสุดท้ายมีความว่า
   
   "การจำกัดเสรีภาพตามวรรคหนึ่งและวรรคสองจะกระทำมิได้ เว้นแต่โดยอาศัยอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายเฉพาะเพื่อคุ้มครองประโยชน์ส่วนรวมของประชาชน เพื่อรักษาความสงบเรียบร้อยหรือศีลธรรมอันดีของประชาชน หรือเพื่อป้องกันมิให้มีการผูกขาดตัดตอนในทางเศรษฐกิจ"
   
   คือพอจะกล่าวได้ว่าเมื่อถึงที่สุดนั้น การจำกัดสิทธิและเสรีภาพคงเกิดขึ้นมาได้แน่นอนล้วนจากอำนาจตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายเฉพาะ เป็นต้นว่า พ.ร.บ.ว่าด้วยความมั่นคงภายในพระราชอาณาจักร เพราะเรื่องของความมั่นคงมันไม่ชัดเจนมากนัก โดยเฉพาะการตีความสำหรับผลที่จะกระทบรัฐบาล นับว่าจะเป็นปัญหาใหญ่ถ้า พ.ร.บ. ฉบับนี้ถูกผลักออกมาใช้ ...เนื่องจากมันยังขึ้นอยู่กับว่าใครจะเป็นรัฐบาล?
   
   การจำกัดสิทธิและเสรีภาพมีโอกาสสูงที่จะถูกเลือกปฏิบัติจัดการกับผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับรัฐบาล แม้ว่าพวกเขาเหล่านั้นจะไม่ใช่ผู้ก่อการร้ายหรือทำลายความมั่นคงใดๆของรัฐ ดังนั้น สิทธิและเสรีภาพในหลายๆมาตราจึงไม่แน่ชัดนักว่าจะคงอยู่ได้จริงเหมือนที่เขียนเอาไว้เป็นตัวอักษร ถ้าหาก "กฎหมายเฉพาะ" ได้ถูกร่างออกมาบังคับใช้?

3. บัวเงิน :
   09.08.2007 19:31

   ในอีกมุมหนึ่งที่น่าใคร่ครวญให้จงหนักสำหรับรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ซึ่งดูแล้วเห็นเป็น "ดาบสองคม" เช่น รายละเอียดในมาตรา 270-271 มันมองได้สองแง่ อาจจะดีที่ประชาชนเพียง 20,000 คน มีสิทธิเข้าชื่อขอให้ถอดถอนนายกรัฐมนตรี รัฐมนตรี ส.ส. ส.ว. ประธานศาลฎีกา ประธานศาลรัฐธรรมนูญ ประธานศาลปกครองสูงสุด อัยการสูงสุด ...โดยมีสิทธิตามมาตรา 164 เข้าชื่อร้องขอต่อประธานวุฒิสภา แล้วให้วุฒิสภาไปมีมติอีกครั้งตามมาตรา 274 ถอดถอนบุคคลตามมาตรา 270 ออกจากตำแหน่ง
   
   รายการนี้จัดตั้งแค่ 20,000 เสียง ระดับม็อบพันธมิตรฯยังจัดตั้งได้เป็นแสน ...แน่นอนพรรคการเมืองอันธพาลใช้เป็นช่องว่างเล่นนอกเกมได้ ลงท้ายรัฐบาล รัฐสภาวุ่นวาย ...เป็นยาสั่งชัดๆ ทั้งการก่อเหตุสารพัดที่นำไปสู่ความระส่ำระสาย ลงท้ายประชาธิปไตยก็คลอนแคลน หนีไม่พ้นข้ออ้างปฏิวัติรอบใหม่? แค่ 20,000 เสียง รับรองล้มรัฐบาลได้ตลอดเวลา? แถมอ้างได้เสียด้วยว่า "ประชาชนล้ม"!

4. บัวเงิน :
   09.08.2007 19:34

   ยิ่งวิเคราะห์ก็ยิ่งเห็น อนาคตที่ว้าเหว่ ของประเทศไทย ที่จะเกิดขึ้นจากการใช้รัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้ จนถึงวันนี้ผมก็ยังตอบตัวเองไม่ได้ จะตัดสินใจรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้ดี
   
   จะฝืนใจรับร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ ทั้งๆที่มองเห็นอนาคตชัดเจนอยู่แล้ว ว่าร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้จะนำประเทศชาติไปสู่ความอ่อนแอวุ่นวาย และเกิดความเสียหายอย่างใหญ่หลวง ก็เหมือน "ทำบาป" ให้กับประเทศและลูกหลานไทยในอนาคต หรือจะตัดสินใจไม่รับ วัดใจกับ คมช.ซื้ออนาคตประเทศไทยอีกรอบว่า จะนำรัฐธรรมนูญใหม่อีกฉบับเดินไปในทิศทางใด
   
   แต่ต้องไม่ใช่การวางกฎเกณฑ์มาทำลายรากฐานประชาธิปไตยของชาติ ทำให้อนาคตประชาธิปไตยของชาติต้องอ่อนแอเปราะบาง อย่างที่ "พวกกรรมาธิการร่างรัฐธรรมนูญ" ทำไว้ในร่างรัฐธรรมนูญฉบับใหม่นี้

5. บัวเงิน :
   09.08.2007 19:46

   มองอนาคตสังคมการเมืองไทย..ถ้ารัฐธรรมนูญ 50 ผ่าน
   
   โดย รศ.ดร.พิชิต ลิขิตกิจสมบูรณ์
   คณะเศรษฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์
   
   
   
   อาจารย์จะรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ 2550?
   
   จะไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ 2550 อย่างแน่นอน อันนี้ไม่มีข้อกังขาใด ๆ
   
   ด้วยเหตุผลอะไร?
   
   เหตุผลหลักคือ ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 มีที่มาจากรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 ซึ่งทำลายระบอบประชาธิปไตยตามรัฐธรรมนูญ 2540 นำมาซึ่งเผด็จการทหารในปัจจุบัน อย่างที่ทราบกันดี ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 จึงไม่มีความชอบธรรมใดๆ เฉพาะข้อนี้ข้อเดียว ก็เพียงพอแล้วที่จะปฏิเสธร่างรัฐธรรมนูญ 2550
   
   หมายความว่า ต่อให้ร่างรัฐธรรมนูญออกมาได้สวยหรู ไร้ที่ติ สมบูรณ์ที่สุดในโลก ผมก็จะยังปฏิเสธร่างรัฐธรรมนูญอยู่ดี เพราะไม่ได้มาจากประชาชน แต่มาจากรัฐประหาร ที่แย่ยิ่งกว่านั้นคือ ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 เองก็มีเนื้อหาที่ซ่อนเร้นเผด็จการอำมาตยาธิปไตยไว้อย่างแยบยล ไม่ได้ผิดไปจากที่ผมคาดเอาไว้ล่วงหน้าตั้งแต่หลัง 19 กันยายน 2549 ใหม่ๆ
   
   เหตุผลอื่นๆ รองลงมาที่ปฏิเสธร่างรัฐธรรมนูญ 2550 คือกระบวนการร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ก็เป็นกระบวนการที่เป็นเผด็จการ ไม่โปร่งใส ดังจะเห็นได้ว่า องค์ประกอบของคณะผู้ร่างไม่ได้มาจากผู้แทนของประชาชนอย่างแท้จริง แต่อุปโลกน์กันขึ้นเองตามกระบวนการคัดเลือกโดยคณะรัฐประหาร และยังมีส่วนที่คณะรัฐประหารแต่งตั้งเข้ามาโดยตรงอีกด้วย
   
   ที่ว่าเนื้อหาร่างรัฐธรรมนูญ 2550 เป็นการสืบทอดอำนาจของระบอบอำมาตยาธิปไตยนั้น เป็นอย่างไร ?
   
   รัฐธรรมนูญนี้มุ่งทำให้การเมืองที่มาจากการเลือกตั้งของประชาชนอ่อนแอ แต่ทำให้ระบอบอำมาตยาธิปไตยของอภิชน ข้าราชการ และกองทัพมีอำนาจเข้มแข็ง เช่น สิ่งที่ปัจจุบันเรียกว่า ‘องค์กรอิสระต่างๆ' เมื่อย้อนไปดู จะเห็นว่า ถูกแต่งตั้งเข้ามาโดยคณะรัฐประหารหลัง 19 กันยายน 2549 และยังจะทำหน้าที่เป็น ‘องค์กรอิสระ' ต่อไปภายใต้รัฐธรรมนูญ 2550
   
   แม้แต่วุฒิสภา ประมาณครึ่งหนึ่งก็ถูกแต่งตั้งโดยคณะบุคคลที่ส่วนหนึ่งมาจากบรรดา ‘องค์กรอิสระ' ที่แต่งตั้งโดยคณะรัฐประหาร นี่คือสมาชิกวุฒิสภาประเภทแต่งตั้ง เพียงแต่เรียกให้สวยหรูไม่น่าเกลียดว่า ‘สรรหา' ซึ่งเป็นช่องทางสำคัญที่อำมาตยาธิปไตยจะควบคุมนักการเมืองที่มาจากการเลือกตั้ง เพราะเพียงจำนวน 3 ใน 5 ของวุฒิสภาก็สามารถถอดถอนรัฐมนตรีได้ทุกตำแหน่ง ซึ่งเป็นหลักการที่ไม่เป็นประชาธิปไตยอย่างชัดแจ้ง เนื่องจากให้บุคคลที่มาจากการแต่งตั้งมีอำนาจถอดถอนบุคคลที่มาจากการเลือกตั้งโดยประชาชนได้
   
   รวมทั้งมีเจตนาให้พรรคการเมืองมีขนาดเล็ก กระจัดกระจาย อ่อนแอ ไร้วินัย โดยให้สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสามารถออกเสียงสวนกับมติพรรคของตัวเองได้ ห้ามการควบรวมพรรคการเมืองในระหว่างอายุสภา เป็นต้น สิ่งที่จะได้คือ รัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งจะเป็นรัฐบาลผสมหลายพรรค มีมุ้งเล็กมุ้งใหญ่ ผู้บริหารพรรคควบคุมวินัยของสมาชิกพรรคไม่ได้เลย นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีจะอ่อนแอ ไม่มีอำนาจที่แท้จริงในการบริหารบ้านเมือง และก็จะไม่มีเวลาบริหารด้วย เพราะมัวแต่วุ่นวายต่อรองและแลกเปลี่ยนผลประโยชน์อยู่กับความขัดแย้งในพรรคและในสภา
   
   ที่เลวร้ายที่สุดคือ การออกพระราชบัญญัติการรักษาความมั่นคงภายในราชอาณาจักรซึ่งให้อำนาจเบ็ดเสร็จเด็ดขาดแก่ผู้อำนวยการรักษาความมั่นคงภายใน (ผอ.กอ.รมน.) ในการละเมิดสิทธิเสรีภาพของประชาชน สามารถ ‘ใช้กำลังทหารเพื่อสนับสนุนฝ่ายความมั่นคง' ได้ตลอดเวลา อย่างนี้เท่ากับยังมีรัฐประหารอยู่ตลอดเวลาทุกชั่วโมงนาที แม้จะมีรัฐธรรมนูญ 2550 และมีรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้งแล้วก็ตาม
   
   
   
   นายกรัฐมนตรีจะรู้สึกอยู่ตลอดเวลาว่า ถูกคุกคามโดยฝ่ายทหาร เหมือนถูกเอาปืนจี้หลังอยู่ตลอดเวลา ประเทศไทยจะเป็น ‘รัฐทหาร' อย่างแท้จริง
   
   แล้วคิดอย่างไรกับกระบวนการรณรงค์ประชามติที่กำลังดำเนินอยู่ ทั้งของฝ่ายรัฐและฝ่ายอื่นๆ ?
   
   ตอนนี้ประชาชนส่วนหนึ่งและภาคธุรกิจอยากให้มีการเลือกตั้งเร็วๆ และให้มีรัฐบาลใหม่ โดยเชื่อว่า หลังจากนั้น ทุกอย่างจะกลับมาดีเหมือนเดิม การเมืองจะมั่นคงมีเสถียรภาพ ต่างชาติจะกลับมายอมรับประเทศไทย การลงทุนและการใช้จ่ายจะฟื้นตัว วันคืนที่สงบและเศรษฐกิจดีจะกลับมา ซึ่งทางฝ่ายคณะรัฐประหารและรัฐบาลสุรยุทธ์รู้ดี จึงใช้ข้อนี้เป็นประเด็นในการขู่ประชาชนว่า ถ้าร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ไม่ผ่านประชามติ ก็จะไม่มีการเลือกตั้งในปีนี้บ้าง ต้องเลื่อนการเลือกตั้งออกไปอีกนานบ้าง บ้านเมืองจะวุ่นวายบ้าง ซึ่งก็คือ ถ้าอยากเลือกตั้งเร็วๆ ก็ต้องรับร่างรัฐธรรมนูญ 2550 เท่านั้น ส่วนเนื้อหาที่ไม่ชอบใจก็ต้องทำเป็นไม่เห็นหรืออ้างว่า ไปแก้กันทีหลัง
   
   ยิ่งกว่านั้น กระบวนการลงประชามติที่จัดวางไว้ก็ลำเอียงที่จะให้ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ผ่านอย่างง่ายๆ เช่น อนุญาตให้หน่วยราชการขนคนไปลงประชามติได้ ซึ่งเท่ากับมีนัยให้ข้าราชการขนประชาชนไปลงมติรับร่างรัฐธรรมนูญได้นั่นเอง รวมทั้งยังมีข่าวลือต่าง ๆ นานาว่า มีการข่มขู่ประชาชนและผู้นำชุมชนในพื้นที่ให้รับร่างรัฐธรรมนูญ มีการส่งคนเข้าไปจัดตั้งฐานคะแนนเสียงให้รับร่างรัฐธรรมนูญ
   
   ที่เลวร้ายที่สุดคือ กว่าค่อนประเทศไทยขณะนี้ยังอยู่ภายใต้กฎอัยการศึก ทำให้มีการรณรงค์เคลื่อนไหวให้รับร่างรัฐธรรมนูญได้ แต่จะรณรงค์ไม่ให้รับร่างรัฐธรรมนูญไม่ได้ เพราะถือว่า "เป็นการเคลื่อนไหวทางการเมือง" การที่ประชาชนไปลงประชามติในเขตกฎอัยการศึก ก็เท่ากับไปลงประชามติโดยมีปืนจี้ศีรษะอยู่นั่นเอง
   
   โดยสรุป การลงประชามติครั้งนี้เป็นกลไกทางการเมืองที่คณะรัฐประหารหวังจะใช้สร้างความชอบธรรมให้กับการกระทำของตัวเองเมื่อวันที่ 19 กันยายน 2549 เป็นกลไกจัดตั้งโดยมีคำตอบล่วงหน้าที่ทำให้การร่างรัฐธรรมนูญและการประกาศใช้รัฐธรรมนูญ 2550 ‘ดูดีมีความชอบธรรม' นั่นเอง ซึ่งต้องถือว่า เป็นความชาญฉลาดเจ้าเล่ห์ของเนติบริกรที่รับใช้คณะรัฐประหารชุดนี้
   
   กลุ่มต้านรัฐประหารมีทางเลือกน้อยมากในการรณรงค์ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ เพราะสื่อสารมวลชนกระแสหลักทั้งโทรทัศน์ วิทยุ และหนังสือพิมพ์ถูกควบคุมโดยคณะรัฐประหารหมด กิจกรรมต้านรัฐประหารและรณรงค์ไม่ผ่านร่างรัฐธรรมนูญจึงไม่มีปรากฏสู่สาธารณะเลย ประชาชนส่วนมากไม่รู้เลยว่า มีการรณรงค์ไม่รับร่างรัฐธรรมนูญอยู่ กลุ่มต้านรัฐประหารจึงอยู่ในสภาพถูกล้อมปราบทางการเมือง ต้องใช้กิจกรรมรณรงค์ผ่านสื่อทางเลือกคือ ใบปลิว ซีดีและอินเตอร์เน็ต ซึ่งก็จำกัดมาก แล้วยังเข้าไปรณรงค์ในเขตกฎอัยการศึกไม่ได้อีกด้วย รวมทั้งอารมณ์ของประชาชนส่วนหนึ่งก็ต้องการให้มีการเลือกตั้งให้เร็วที่สุดเพราะเพ้อฝันว่า แล้วทุกอย่างจะกลับมาดีเหมือนเดิมโดยเร็ว ฉะนั้นโอกาสที่ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 จะผ่านประชามติจึงมีสูงมาก
   
   การรับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ 2550 สำคัญต่อการเมืองไทยอย่างไร ?
   
   ก่อนอื่นต้องเข้าใจว่า การลงประชามติครั้งนี้ไม่ใช่แค่รับหรือไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ แต่มีความหมายทางหลักการมากกว่านั้นคือ จะปฏิเสธรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 และกระบวนการเผด็จการทั้งหมดหลังจากนั้นหรือไม่
   
   
   
   ถ้าเราเห็นว่า รัฐประหาร 19 กันยายนเป็นสิ่งเลวร้ายและต้องปฏิเสธมันอย่างไม่มีเงื่อนไข ก็ต้องลงมติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ซึ่งเป็นผลผลิตของรัฐประหารเท่านั้น ไม่มีทางอื่น
   
   หากประชาชนข้างมากลงมติไม่รับร่างรัฐธรรมนูญ ก็เท่ากับว่า ประชาชนข้างมากไม่เอารัฐประหาร คณะรัฐประหารและทุกสิ่งที่เผด็จการผลิตขึ้นถึงวันนี้ล้วนไม่มีความชอบธรรม ถ้าประชาชนที่รักประชาธิปไตยทำได้ตรงนี้ ก็ถือว่า เป็นชัยชนะสำคัญขั้นหนึ่ง
   
   แต่ดูจากสถานการณ์แล้ว มันตีบตันมาก หากร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ผ่านประชามติ ซึ่งมีโอกาสสูงมาก เพราะเล่ห์กลฝ่ายรัฐมีมากมาย ก็เท่ากับว่า ฝ่ายเผด็จการอำมาตยาธิปไตยชนะ และฝ่ายประชาธิปไตยพ่ายแพ้ทางยุทธศาสตร์ไปแล้วขั้นหนึ่ง ทางนี้ก็คงต้องเตรียมตัวว่า จะสู้ในขั้นยุทธศาสตร์ต่อไปอย่างไร
   
   แล้วคาดการณ์อนาคตสังคมการเมืองไทยหลังเลือกตั้งอย่างไร ?
   
   ผมเชื่อว่า ถึงแม้ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 จะผ่านประชามติและฝ่ายรัฐประหารชนะในขั้นนี้ แต่ท้ายสุด ประชาชนจะผิดหวังจากความเชื่อที่ว่า ถ้าเลือกตั้งและมีรัฐบาลใหม่แล้ว ทั้งการเมืองและเศรษฐกิจจะกลับมา "ดีเหมือนเดิม" เพราะนี่เป็นแค่ความเพ้อฝันลมๆ แล้งๆ
   
   ผมเชื่อว่า แม้จะมีการเลือกตั้งและมีรัฐบาลใหม่แล้ว การเมืองจะยังไร้เสถียรภาพ ในขณะที่เศรษฐกิจจะยังคงประสบปัญหาต่อไปอีกยาวนาน การเมืองจะมีเสถียรภาพได้อย่างไรในเมื่อมีรัฐบาลผสมหลายพรรค ขัดแย้งกันเองไม่หยุดหย่อน มีนายกรัฐมนตรีที่อ่อนแอ ไม่มีอำนาจแม้แต่จะต่อรองหรือควบคุมสมาชิกพรรคของตัวเอง แล้วยังถูกคุกคามจากสมาชิกวุฒิสภาสายแต่งตั้งและผอ.กอ.รมน.อยู่ตลอดเวลาอีกด้วย การเมืองจะวุ่นวายไม่มีเสถียรภาพ จะเปลี่ยนตัวรัฐมนตรีและนายกรัฐมนตรีบ่อยครั้ง พอไม่มีทางออกก็ยุบสภาเลือกตั้งใหม่ สภาผู้แทนชุดใหม่อยู่ไม่ครบวาระแน่นอน การบริหารประเทศจะไม่มีทิศทาง รัฐบาลใหม่จะอยู่ได้ไม่นาน แค่ปีสองปีก็ไปแล้ว
   
   ยังมีนักการเมืองใหญ่อดีตผู้บริหารพรรคไทยรักไทยกว่าร้อยคน ที่ถูกตัดสิทธิ์ทางการเมืองอย่างไม่เป็นธรรม คนพวกนี้จะไม่อยู่เฉย ๆ ปล่อยให้นักการเมืองค่ายอื่นเล่นการเมืองกันอย่างสะดวกโยธิน แต่จะเคลื่อนไหวทั้งในสภาและนอกสภาให้เกิดความปั่นป่วนเพราะเขาถือว่าถูกรังแกอย่างไร้ความยุติธรรม
   
   รวมทั้ง พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร และอดีตพรรคไทยรักไทยก็ยังคงได้รับความนิยมอย่างสูงจากประชาชนนับสิบล้านคนทั่วประเทศ ประชาชนส่วนนี้ไม่สนับสนุนพรรคการเมืองที่ร่วมมือกับเผด็จการอย่างแน่นอน ถ้ายังมีพรรคที่สืบทอดจากอดีตพรรคไทยรักไทย (เช่น พรรคพลังประชาชน) พวกเขาก็จะเลือกพรรคนี้เข้ามา ซึ่งจะกลายเป็นพรรคฝ่ายค้านที่เข้มแข็งมากในขณะที่พรรครัฐบาลผสมจะอ่อนแอ แต่ถ้าไม่มีพรรคที่สืบทอดจากอดีตพรรคไทยรักไทย (เช่น พรรคพลังประชาชนถูกสกัดจนอยู่ไม่ได้) ประชาชนส่วนนี้ก็จะไม่มีทางเลือกในการเลือกตั้ง
   
   ผลก็คือ พวกเขาจะปฏิเสธการเมืองในระบอบรัฐธรรมนูญ 2550 ในที่สุด ในขณะที่นักการเมืองพรรคไทยรักไทยที่ไม่ถูกตัดสิทธิ์แต่ถูกสกัดในการเลือกตั้ง ก็จะยังคงเคลื่อนไหวนอกสภาต่อไป แล้วยังมี พ.ต.ท.ทักษิณ อีก ซึ่งคงจะไม่กลับประเทศไทยเนื่องจากกลัวความไม่ปลอดภัย แต่ถึงแม้อยู่ต่างประเทศ ก็จะยังมีอิทธิพลต่อเสถียรภาพทางการเมืองในประเทศอย่างสำคัญผ่านอดีตกลุ่มไทยรักไทย และฐานเสียงความนิยมนับสิบล้านเสียง เป็นเงาทะมึนที่ค้ำศีรษะรัฐบาลและนายกรัฐมนตรีใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งไปเรื่อย ๆ นายกรัฐมนตรีคนใหม่จะถูกแรงกดดันอย่างมากเช่นเดียวกับรัฐบาลสุรยุทธ์เพราะประชาชนยังไม่ลืม พ.ต.ท.ทักษิณ และประชาชนจะรู้สึกตลอดเวลาว่า นายกรัฐมนตรีคนใหม่ที่มาจากการเลือกตั้งตามรัฐธรรมนูญ 2550 ไม่ใช่นายกรัฐมนตรีของพวกเขา
   
   นอกจากนี้ กลุ่มต้านรัฐประหารก็จะยังไม่หายไปไหน แต่จะยังมีการเคลื่อนไหวต่อไปอีก เพราะเป้าหมายของกลุ่มคือต่อต้านอำมาตยาธิปไตย ซึ่งระบอบรัฐธรรมนูญ 2550 ก็คือระบอบอำมาตยาธิปไตยที่มีเปลือกหุ้มเป็นการเมืองแบบเลือกตั้งนั่นเอง เพียงแต่ว่า รูปแบบและวิธีการเคลื่อนไหวของกลุ่มต้านรัฐประหารจะพลิกแพลงเปลี่ยนไปตามสถานการณ์และบรรยากาศทางการเมืองในขณะนั้น
   
   สรุปคือ หลังเลือกตั้ง มีแต่ความวุ่นวายไร้เสถียรภาพทางการเมืองอย่างแน่นอน
   
   ในด้านเศรษฐกิจ เฉพาะหน้านี้ ประเทศไทยกำลังเผชิญกับวิกฤตเงินบาทแข็งค่าเนื่องจากการเก็งกำไรของทุนต่างชาติระยะสั้น การที่ราคาหุ้นในตลาดหลักทรัพย์พุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วในเวลาเพียงไม่กี่สัปดาห์ทั้งๆ ที่เศรษฐกิจโดยรวมไม่ดีนั้น ต้องถือว่าเป็นฟองสบู่ขนาดย่อย ๆ เพราะต่างชาติเอาเงินหลายพันล้านดอลลาร์มาแลกบาท เช่น ที่ 35 บาทต่อหนึ่งดอลลาร์ แล้วเอาเงินบาทไปซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ ปั่นราคาหุ้นให้สูงขึ้น ทีนี้ก็รอจังหวะเท่านั้น ถ้าทุนต่างชาติเห็นว่า เงินบาทจะไม่แข็งค่าขึ้นต่อไปอีกแล้ว หรือราคาหุ้นสูงมากแล้ว พวกเขาก็จะเทขายหุ้นออกมาเป็นเงินบาท แล้วเอาเงินบาทมาแลกดอลลาร์เพื่อไหลออก ซึ่งขาออกนี้ 35 บาทจะแลกกลับได้มากกว่าหนึ่งดอลลาร์เพราะระหว่างที่ถือหุ้นอยู่ เงินบาทได้แข็งค่าขึ้นต่อไป เท่ากับว่า ทุนต่างชาติทำกำไรสองต่อคือ กำไรราคาหุ้นและกำไรค่าเงินบาท
   
   ฉะนั้น วิกฤตที่เกิดขึ้นจะเป็นทั้งวิกฤตตลาดหลักทรัพย์และวิกฤตค่าเงินบาทไปพร้อมกัน ตอนนี้เพียงแต่รอดูว่า จะมีปัจจัยเฉพาะหน้าอะไรบ้างที่จะ "จุดระเบิด" ให้เกิดวิกฤตเทขายหุ้นและเทขายเงินบาทกันอย่างขนานใหญ่เท่านั้น
   
   เศรษฐกิจหลังเลือกตั้งถึงจะรอดพ้นจากวิกฤตเงินบาทแข็งค่ามาได้ ก็จะยังประสบปัญหาต่อไป ในเมื่อการเมืองไร้เสถียรภาพ มีแต่ความวุ่นวาย รัฐบาลอ่อนแอ แตกแยก นายกรัฐมนตรีไร้อำนาจ การบริหารบ้านเมืองไม่มีทิศทางอย่างนี้ เศรษฐกิจจะดีไปได้อย่างไร และอย่าลืมว่าการลงทุนระหว่างประเทศในวันนี้แตกต่างจากการลงทุนระหว่างประเทศเมื่อสิบปีก่อนอย่างมาก ในสมัยนั้นนักลงทุนข้ามชาติไม่มีทางเลือกมากนัก ประเทศไทยเป็นหนึ่งในทางเลือกไม่กี่แห่งในเอเซียที่เหมาะกับการลงทุนจากต่างประเทศ แต่วันนี้แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง นักลงทุนข้ามชาติมีทางเลือกที่ดีกว่ามากมาย ทั้งจีน อินเดีย มาเลเซีย อินโดนีเซีย ยุโรปตะวันออก โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เวียดนามและกัมพูชากำลังมาแรงมาก มีอัตราการเติบโตทางเศรษฐกิจสูงสุดในอาเซียน ยิ่งกว่านั้นรัฐบาลใหม่จะยังสืบทอดกฎหมายเศรษฐกิจที่รัฐบาลสุรยุทธ์ทำไว้ ซึ่งเป็นกฎหมายที่ต่อต้านทุนต่างชาติ เช่น พ.ร.บ.การประกอบธุรกิจของคนต่างด้าว พ.ร.บ.ค้าส่งค้าปลีก พ.ร.บ.ทุนรัฐวิสาหกิจ เป็นต้น ล้วนเป็นกฎหมายที่ทุนต่างชาติไม่พอใจทั้งสิ้น แม้แต่ พ.ร.บ.ความมั่นคงภายในก็สร้างความหวาดกลัวให้กับทุนต่างชาติ เพราะฝ่ายทหารจะอ้างเรื่องความมั่นคงมาข่มขู่คุกคามพวกเขาเมื่อไรก็ได้
   
   ฉะนั้น ถึงแม้จะเลือกตั้งกันไปแล้ว ทุนต่างชาติที่ย้ายฐานออกไปจะไม่กลับมา ส่วนทุนต่างชาติใหม่ก็จะไม่เข้ามาแน่นอน ทุนต่างชาติที่มาจะเป็นทุนระยะสั้น เข้ามาเก็งกำไรชั่วครั้งชั่วคราวแล้วก็ไป ไม่มีการพัฒนาใหม่ๆ
   
   ผมเชื่อว่า ในที่สุด ประเทศไทยจะเป็นเหมือนฟิลิปปินส์ คือการเมืองแตกแยก รัฐบาลอ่อนแอไร้เสถียรภาพ เศรษฐกิจล้าหลังชะงักงันยาวนาน ถ้าร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ผ่านประชามติ
   
   ถ้าร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ไม่ผ่านประชามติ ขั้นต่อไปต้องทำอย่างไร? มันจะเกิดความวุ่นวายอย่างที่กล่าวอ้างกันหรือเปล่า ?
   
   ร่างรัฐธรรมนูญ 2550 มีโอกาสสูงที่จะผ่านประชามติตามที่กล่าวไปแล้ว แต่ถ้าไม่ผ่านประชามติจริง ก็ต้องถือว่า ฝ่ายต้านรัฐประหารได้รับชัยชนะทางยุทธศาสตร์ที่สำคัญและจะสามารถใช้ผลประชามติไปเป็นแรงกดดันต่อคณะรัฐประหารและรัฐบาลสุรยุทธ์ให้นำเอารัฐธรรมนูญ 2540 ทั้งฉบับรวมทั้งกฎหมายลูกทั้งหมดกลับมาใช้โดยไม่แก้ไขและให้มีการเลือกตั้งโดยเร็วเพื่อกลับคืนสู่ครรลองประชาธิปไตย
   
   แต่ถ้าฝ่ายรัฐยังคงดึงดันที่จะสถาปนาระบอบอำมาตยาธิปไตยด้วยการประกาศใช้รัฐธรรมนูญใหม่ที่ไม่เป็นประชาธิปไตยและมีเนื้อหาสืบทอดอำนาจเช่นเดียวกับร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ละก็ ความวุ่นวายจะเกิดแน่นอน ประชาชนจะไม่ยอมและอาจนำไปสู่ความรุนแรงถึงนองเลือดได้ เพราะประชาชนแสดงมติแล้วว่า ไม่เอาร่างรัฐธรรมนูญ 2550 ซึ่งเท่ากับปฏิเสธรัฐประหาร 19 กันยายน 2549 แล้วฝ่ายรัฐยังดื้อดึงต่อไป ถึงวันนั้น ก็คอยดูกันว่า ใครจะเป็นทรราชย์ตัวจริง

6. บัวตูม :
   11.08.2007 06:56

   ฮ่าๆๆๆๆๆ
   
   มึงด่ากู หร้อ

7. บัวเงิน :
   11.08.2007 11:51

   ไม่ได้ด่าครับ แค่ไม่อยากเห็นเพื่อนเลิกรักกัน บัวลอยเลือกใช้ชีวิตที่มีความสุขตามแบบของบัวลอย ก็ถือว่าดีแล้ว มีความสุขกับสิ่งใด จงอยู่กับสิ่งนั้น หลาย ๆ คนที่ทุกคนให้การยอมรับว่าประสบความสำเร็จ เค้าก็อาจจะใช้ชีวิตอย่างไม่มีความสุขอยู่ก็ได้ ตัวอย่างจุดนี้มีให้เห็นเยอะในเมืองไทย เมืองนอกไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นยังไง

8. บัวเงิน :
   20.08.2007 20:35

   ไว้อาลัยประเทศไทย...

9. บัวเงิน :
   21.08.2007 20:45

   ผมไม่เชื่อ ประเทศไทยจะเป็นประชาธิปไตย
   
   ผมไม่เชื่อว่าภายในปี 2550 จะมีการเลือกตั้ง ผมไม่เชื่อว่าพล.อ.สนธิ บุญยรัตกลิน จะเป็นผู้สถาปนาระบอบประชาธิปไตยขึ้นในประเทศไทย เหมือนกับที่ไม่เชื่อว่าหมาจะออกลูกเป็นคน แต่...ผมเชื่อในพลังประชาชน ผมเชื่อว่าสักวันหนึ่งไม่นานนับจากวันนี้ไป ประชาชนจะไม่อดทนกับความเลวร้ายที่เผด็จการทหาร และระบอบอำมาตยาธิปไตย ก่อกรรมทำเข็ญให้แก่ประเทศไทยและประชาชนคนไทยอีกต่อไป

10. บัวบาน :
    06.09.2007 19:08

    ฉันไม่เชื่อในพลังประชาชนไทย เพราะฉันเองก็เป็นหนึ่งในคนที่ที่นั่งอยู่เฉยๆ รอสวรรค์ส่งคนรวย มีอำนาจ มีคุณธรรม มีสมอง มาเป็นผู้นำเรื่องการเมืองให้แก่ประชาชนไทย
    
    ฉันไม่เชื่อในพลังประชาชนไทย เพราะคนไทยเกิน 80% ไม่มีส่วนร่วมในกิจกรรมการเมืองอย่างมีคุณธรรม
    
    ฉันไม่เชื่อในพลังประชาชนไทย เพราะคนไทยเกิน 90% ถูกชักจูงได้โดยง่าย เพียงใช้อำนาจและเงินตราเข้าล่อ
    
    ฉันไม่เชื่อในพลังประชาชนไทย เพราะคนไทย 99.99% ไม่มีอำนาจมากพอที่จะปฎิวัติการเมืองของทั้งประเทศได้

โดย (ต้องใส่)

อีเมล (ข้อมูลเป็นความลับ) (ต้องใส่)

เว็บไซต์

TEN YEARS TEN BUATAITOM

สิบปีผ่านพ้น สิบบัวผ่านไป

Subscriptions

Get the RSS feed

Link

Music Lyrics Chord

Web Directory Index

Business Journal