----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

... มีคนถามกูว่าทำยังไงให้ชีวิตมีความสุข  กูเชื่อว่ายังไง ก็มีความสุข ถ้าพวกมึงอยากที่จะมีความสุข เพื่อนกูคนนึงเคยพูดว่า คนจนทุกคนสมควรจน 

คนที่ไม่มีความสุข พวกนี้สมควรแล้วที่จะไม่มีความสุข  พูดง่ายๆ  กูคิดว่า   ความสุข คือ การใช่ชีวิตให้มีความสุข

---------------------------

พวกที่สมควรไม่มีความสุขนั้น บางที อาจเป็นเพราะมันเป็นจริงเป็นจังและตั้งเป้ากับชีวิตมากเกินไป ทำให้คนพวกนี้ เดินทางผ่านความสุขไม่ได้หยุดชื่นชมกับความสุขที่ตนเดินผ่าน ก็เพราะดันตั้งหน้าตั้งตาทำงานลูกเดียว จนรู้สึกตัวอีกที ก็แก่ ไม่ทันได้เที่ยวได้ใช้ชีวิตให้คุ้มค่าซะแล้ว

ถ้ามัวแต่เที่ยว ไม่สนใจการงานหรือหน้าที่ที่ตัวเองต้องทำ แบบนี้ก็ไม่ดีเช่นกัน
ความสุขในชีวิต แท้จริงควรมาจากการที่เรารู้จักรับผิดชอบในชีวิต หน้าที่การงาน และรู้จักผ่อนคลาย แสวงหาความสุข

-------------------------------

แต่ถึงจะบอกอย่างงั้น กูก็เชื่ออีกว่า  ขีดความสุขของแต่ละคนมันไม่เท่ากัน คนที่ต้องการความสุขมากเกินไป ก็จะมักตั้งเป้าให้ชีวิตมากเกินไป

ทำให้เดินผ่านความสุขอีกเช่นเคยเพราะเสือกตั้งเป้าหมายชีวิตมากไป ..  กว่าจะมีความสุขในชีวิต ก็ แก่ก็เฒ่า กันพอดี แต่บางคนก็พอใจแบบนั้น

กูพอใจจะมีความสุขทั้งชีวิต  ท่องเที่ยวบ้างให้ทำสองอย่างควบคู่กันไปอย่างลงตัว
แล้วจะค้นพบว่านั่นเป็นความสุขในชีวิตอย่างแท้จริง

แต่ก็เหมือนเดิม กูว่า ความลงตัวของแต่ละคน มันก็ไม่เหมือนกันอีกนั่นแหละ

เพราะแต่ละคน ก็อยู่คนละที่ คิดคนละอย่าง ชอบคนละอย่าง

นาย A เล่นกัญชา มีความสุข เล่นยาบ้า ไม่มีความสุข

นาย B เล่นยาบ้า มีความสุข เล่นกัญชา ไม่มีความสุข

แต่ละคนย่อมต่างกันไป

นาย A ดูด 2 ตัว อิ่ม มีความสุข

นาย B ดูด จนอ๊วก มีความสุข

แต่ละคนย่อมไม่เท่ากัน

เพราะฉะนั้น ก็ต้องปรับความลงตัวให้พอเหมาะกับสภาพที่พวกมึงเป็นอยู่ ก็เชื่อว่า พวกมึงจะมีความสุขแน่นอน

บางคนรู้ว่าต้องทำยังไงให้มีความสุข แต่หาความลงตัวไม่เจอ พวกแม่งก็ไม่มีความสุข

คนไม่มีความสุข ก็ สมควรไม่มีความสุขจริงๆ

ก็ กูบอกแล้วไง ความสุขของกู คือ การใช่ชีวิตกูให้มีความสุข